هشدار درباره تعطیلی دانشکده‌های زبان در استرالیا

بخش آموزش زبان استرالیا، که سال‌ها یکی از دروازه‌های اصلی ورود دانشجویان خارجی به این کشور بود، اکنون با چالش روبه‌رو شده است؛ چالشی که فعالان این حوزه می‌گویند بیش از همه‌گیری کرونا به آن آسیب زده است.

به گزارش ایسنا، به نقل از تایمز (Times Higher Education)، نهاد صنفی «انگلیش استرالیا» هشدار داده دانشکده‌های ارائه‌دهنده دوره‌های فشرده زبان انگلیسی برای دانشجویان خارجی (الیکوس) برای بقا تقلا می‌کنند و تاکنون دست‌کم پنج هزار شغل در این بخش از بین رفته است.

به گفته این نهاد، افزایش چشمگیر هزینه ویزای دانشجویی به دو هزار دلار استرالیا ضربه اصلی را وارد کرده است. بسیاری از متقاضیان حاضر نیستند بخش قابل توجهی از هزینه دوره کوتاه‌مدت زبان خود را صرف درخواست ویزا کنند؛ آن هم در شرایطی که احتمال رد شدن درخواستشان حدود ۲۵ درصد است.

این وضعیت باعث شده تقاضا برای دوره‌های مستقل زبان به شدت کاهش یابد و تنها گزینه مقرون‌به‌صرفه برای بسیاری از دانشجویان، ویزاهای «بسته‌ای» باشد؛ ویزاهایی که ترکیبی از دوره زبان، پیش‌نیاز و تحصیلات دانشگاهی را شامل می‌شود و معمولا چندین سال طول می‌کشد.

آمارها نشان می‌دهد که ۹۳ درصد ویزاهای آموزش عالی در سال گذشته تایید شده‌اند، در حالی که این رقم برای دوره‌های مستقل الیکوس ۷۶ درصد بوده است. همین تفاوت در نرخ پذیرش، متقاضیان را به سمت مسیرهای طولانی‌تر و پرهزینه‌تر سوق داده است. در مقابل، درخواست‌های ویزای مستقل زبان پس از افزایش مرحله‌ای هزینه‌ها در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ به ترتیب ۳۸ و سپس ۲۵ درصد سقوط کرده است.

گزارش انگلیش استرالیا همچنین نشان می‌دهد که افت صدور ویزا در سال ۲۰۲۴ حتی از سال نخست همه‌گیری نیز شدیدتر بوده است. افزون بر این، نرخ پذیرش متقاضیان برخی کشورهای مهم مانند تایلند، مغولستان و چین به طور قابل توجهی کاهش یافته است. در مقایسه با سال ۲۰۱۹، تعداد متقاضیان از کشورهایی مانند تایوان و اسپانیا نیز افت چشمگیری داشته است.

فعالان این بخش هشدار می‌دهند که اگر دوره‌های مستقل زبان صرفا به مسیری برای ورود به دانشگاه تبدیل شوند، ماهیت متنوع و فرهنگی این صنعت تغییر خواهد کرد. بسیاری از دانشجویان در گذشته ابتدا برای یادگیری زبان وارد استرالیا می‌شدند و سپس تصمیم به ادامه تحصیل می‌گرفتند؛ روندی که به گفته کارشناسان، به غنای فرهنگی دانشگاه‌ها کمک می‌کرد. اکنون بیم آن می‌رود که با تضعیف دانشکده‌های زبان، نه‌تنها تعداد دانشجویان خارجی کاهش یابد، بلکه تنوع ملیتی و فرهنگی آنان نیز آسیب ببیند.

*