کفشی که بدون هوش مصنوعی وجود نداشت

شرکت Syntilay سازنده کفش جدیدی به نام PulsePodz ادعا می‌کند که بدون چاپ سه‌بعدی و هوش مصنوعی ساخت این کفش‌ها ممکن نبود.

به گزارش ایسنا، کف این صندل‌های ریکاوری از ۹ پاد (بالشتک کوچک) مستقل تشکیل شده که با شبکه‌های متفاوت و تراکم‌های گوناگون ساخته شده‌اند. نتیجه، بالشتکی است که فشار را دقیقا در نواحی مورد نیاز کاهش می‌دهد. Syntilay می‌گوید این طراحی تجربه‌ای ضربانی فراهم می‌کند و فشار را از نواحی پرتنش پا دور می‌سازد.

به نقل از دیجیتال‌ترندز، بن وایس، از ‌بنیان‌گذاران Syntilay، توضیح می‌دهد که هدف طراحی این بود که کفشی ساخته شود که سطح فشار متفاوتی در بخش‌های مختلف کفش ارائه دهد تا هنگام راه رفتن، فشار به‌طور یکنواخت پخش شود. وایس می‌گوید که هدف این است که چیزی ارائه شود که در بازار به‌راحتی پیدا نمی‌شود. این فناوری جدید فقط با چاپ سه‌بعدی امکان‌پذیر است. جریان هوا در PulsePodz همه‌جهته است و بیشترین جریان هوای ممکن را همراه با ساختار توخالی‌ و سبک‌ خود دارد. این ساختارها با تولید سنتی قابل‌ساخت نیستند، بنابراین چاپ سه‌بعدی فرصتی تازه را ایجاد کرده که تاکنون در محصولات تجاری تولید انبوه دیده نشده است.

ظاهر این کفش‌ها هم متفاوت است. داخل هر پاد پر از ساختارهای ریز است و به‌راحتی می‌توان باور کرد که چنین پیچیدگی فقط با چاپگر سه‌بعدی ممکن است.

هوش مصنوعی نیز در این فرایند برای شبیه‌سازی و بهینه‌سازی جریان هوا در کفش، استفاده شده است. این شرکت PulsePodz را «اولین پیشرفت بزرگ در سیستم‌های کفش‌سازی مبتنی بر هوا در بیش از ۱۵ سال» می‌نامد؛ ادعایی جسورانه، با توجه به اینکه کفش‌های چاپ سه‌بعدی هنوز در ابتدای راه هستند، اما هدفش نشان دادن فرصت‌های تازه تولید جایگزین است.

فناوری PulsePodz فعلا فقط در صندل‌های ریکاوری استفاده می‌شود، اما این شرکت قصد دارد آن را به کتانی‌ها و مدل‌های عملکردی گسترش دهد تا افراد بیشتری به امتحان کفش‌های چاپ سه‌بعدی ترغیب شوند.

آیا این شروع راهی تازه در خرید کفش‌هاست؟ اگر برندی بتواند کفش دویدن را دقیقا مطابق نیاز حمایتی و حرکت پای شخص بسازد، یک تغییر بزرگ خواهد بود.

*