راز موفقیت برخی کشورها در بازیافت زباله چیست؟

بازیافت شامل جمع‌آوری، پردازش و تبدیل مواد زائد به محصولات جدید است. موادی مانند فلزات، قوطی‌های آلومینیومی، شیشه، کاغذ، چوب و پلاستیک از مهم‌ترین اقلام قابل بازیافت هستند. بازیافت با جایگزین کردن مواد بازیافتی به‌جای منابع طبیعی مانند نفت، گاز، زغال‌سنگ، سنگ‌های معدنی و چوب، به کاهش مصرف منابع و حفظ محیط‌زیست کمک می‌کند. همچنین کاهش حجم زباله‌های دفن‌ شده در محل‌های دفن و کاهش آلودگی هوا، آب و خاک از دیگر مزایای آن است.

بر اساس داده‌های ارائه‌ شده، کره جنوبی با نرخ ۶۷.۱ درصد در صدر فهرست قرار دارد و پس از آن ساموآ، بنین، ایسلند، استرالیا، وانواتو، سنگاپور، فیلیپین، آلمان و ویتنام قرار گرفته‌اند. در کره جنوبی، زباله‌ها به‌صورت دقیق تفکیک می‌شوند. کشورهایی مانند ساموآ و وانواتو نیز با محدود کردن پلاستیک‌های یکبارمصرف، بازیافت را تقویت کرده‌اند. در ویتنام و فیلیپین، قوانین مسوولیت تولید کننده، شرکت‌ها را در قبال پسماند محصولاتشان مسوول می‌کند.

بر اساس گزارش ریسایکلینیشن، این تجربه‌ها نشان می‌دهد برخی از کشورها ازجمله آمریکا برای بهبود وضعیت بازیافت خود قوانین یکپارچه، سیستم بازگشت ودیعه بطری و قوطی، مسوولیت بیشتر تولیدکنندگان و دسترسی آسان‌تر مردم به مراکز و سطل‌های بازیافت را گسترش می‌دهند.

اروپا و معضل افزایش زباله و کمبود بازیافت

اتحادیه اروپا با تولید حجم فزاینده‌ای از زباله در بخش‌هایی مانند صنایع، مواد غذایی، ساخت‌وساز، لوازم الکترونیکی و منسوجات، تلاش می‌کند اقتصاد خود را به سمت اقتصاد چرخشی سوق دهد. در این رویکرد، کاهش تولید زباله، افزایش استفاده مجدد و بازیافت همچنین حفظ مواد ارزشمند در چرخه اقتصادی در اولویت قرار دارد.

اتحادیه اروپا همچنین نسبت به پیامدهای زیست‌محیطی و بهداشتی دفن و سوزاندن زباله، ازجمله آلودگی آب، خاک و هوا هشدار داده است.

مراکز استفاده مجدد و فروشگاه‌های دست‌دوم، تبدیل پسماندهای زیستی به بیوگاز و کود، بازیافت مصالح ساختمانی و استخراج فلزات ارزشمند از زباله‌های الکترونیکی ازجمله راهکارهای مورد توجه اروپا هستند. با وجود بهبود تدریجی نرخ بازیافت و کاهش دفن زباله، اتحادیه اروپا همچنان با چالش‌های جدی روبه‌روست و بر ضرورت حذف تدریجی محصولات غیر قابل‌ بازیافت و تفکیک زباله‌ها تاکید دارد.

بر اساس گزارش آژانس محیط زیست اروپا، با افزایش خودروهای برقی، بازیافت و استفاده مجدد از باتری‌ها به یکی از چالش‌های جدید مدیریت پسماند در اروپا تبدیل شده است.

اقتصاد؛ عامل تعیین‌کننده در میزان بازیافت

میزان استقبال جامعه از بازیافت تا حد زیادی به عوامل اقتصادی وابسته است. زمانی که مواد اولیه ارزان و دسترسی به آن‌ها آسان باشد، تمایل به دور ریختن مواد مصرف‌ شده افزایش می‌یابد. بازیافت زمانی از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه خواهد بود که هزینه فرآوری مواد بازیافتی از هزینه دفع پسماند یا تولید مواد اولیه جدید کمتر باشد.

*