شهدای ارمنی؛ نمادی از وحدت

با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹، جوانان ارمنی همانند دیگر هم‌وطنان مسلمان، به صفوف ارتش، سپاه و نیروهای مردمی پیوستند. آنان در جبهه‌های جنوب و غرب کشور، در بخش‌های مختلفی چون رزم مستقیم، مهندسی رزمی، امداد، پشتیبانی و توپخانه ایفای نقش کردند و در این مسیر، شماری از آنان به مقام والای شهادت نائل آمدند.

به گزارش ایسنا، ارامنه ایران، به‌عنوان یکی از کهن‌ترین اقلیت‌های دینی کشور، قرن‌ها در این سرزمین زیسته‌اند و همواره در تحولات تاریخی ایران حضور فعال داشته‌اند. آنان بدون هیچ تمایزی در کنار رزمندگان مسلمان، دوشادوش یکدیگر از خاک ایران دفاع کردند و ثابت کردند که ایران برای همه ایرانیان است و نقش شهدای ارمنی ایران در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، جلوه‌ای روشن از همبستگی ملی، میهن‌دوستی و وحدت ادیان در دفاع از سرزمین ایران است.

جامعه ارامنه ایران با وجود تفاوت دینی، همواره خود را جزئی جدایی‌ناپذیر از ملت ایران دانسته و در بزنگاه‌های تاریخی، به‌ویژه در سال‌های دفاع مقدس، حضوری فعال و اثرگذار داشته است.

با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹، جوانان ارمنی همانند دیگر هم‌وطنان مسلمان، به صفوف ارتش، سپاه و نیروهای مردمی پیوستند. آنان در جبهه‌های جنوب و غرب کشور، در بخش‌های مختلفی چون رزم مستقیم، مهندسی رزمی، امداد، پشتیبانی و توپخانه ایفای نقش کردند و در این مسیر، شماری از آنان به مقام والای شهادت نائل آمدند. حضور ارامنه در دفاع مقدس نشان داد که دفاع از ایران، فراتر از دین و مذهب، یک وظیفه ملی و انسانی است.

شهدای ارمنی با نثار جان خود ثابت کردند که امنیت، استقلال و تمامیت ارضی ایران، ارزشی مشترک میان همه ایرانیان است. یاد و نام آنان امروز به‌عنوان نمادی از زیست مسالمت‌آمیز ادیان و اقوام در تاریخ معاصر ایران ثبت شده است.
شهدای ارمنی، همانند دیگر شهدای ایران اسلامی، سرمایه‌های معنوی ملت ایران‌اند و یادشان یادآور این حقیقت است که در روزهای سخت جنگ، همه ایرانیان در یک سنگر ایستادند؛ سنگر دفاع از وطن. این شهیدان نام خود را در زمره شهدای جاودان دفاع مقدس ثبت کردند و با نثار جان خویش نشان دادند که دفاع از وطن، مرز دینی نمی‌شناسد و ایمان به خاک و هویت ملی، می‌تواند همه تفاوت‌ها را در زیر پرچم ایران متحد کند. شهدای ارمنی دفاع مقدس نمادی از وحدت ملت ایران‌اند؛ وحدتی که در سخت‌ترین شرایط تاریخی شکل گرفت و تثبیت شد.

امروزه، مرور زندگی و فداکاری شهدای ارمنی دفاع مقدس، فرصتی است برای بازشناسی چهره واقعی وحدت ملی در ایران؛ وحدتی که نه در شعار، بلکه در میدان‌های خون و آتش شکل گرفت. تکریم این شهدا، تکریم همه ارزش‌هایی است که ایران را در برابر سخت‌ترین تهدیدها حفظ کرد: ایمان، همدلی، شرافت انسانی و عشق به میهن.

ثبت و بازگویی نقش ارامنه و دیگر اقلیت‌های دینی در دفاع مقدس، نه‌تنها ادای دِینی به خون پاک شهداست، بلکه پیامی روشن برای نسل‌های آینده دارد؛ پیامی که می‌گوید ایران خانه مشترک همه ایرانیان است و دفاع از آن، مسئولیتی همگانی.

*