گرمایش جهانی، زمین را به سوی آستانه‌های بحرانی سوق می‌دهد

کارشناسان مطالعات اقلیمی در ترکیه هشدار داده‌اند افزایش دمای جهانی، نقاط بحرانیِ سیاره زمین را به سمت آستانه‌های آسیب‌پذیر سوق می‌دهد که می‌تواند تغییرات اقلیمی برگشت‌ناپذیری را آغاز کند.

به گزارش ایسنا، «لونت کورناز»، مدیر مرکز تحقیقات تغییرات اقلیمی و سیاست‌گذاری دانشگاه «بغازیچی» در این باره می‌گوید: با افزایش میانگین دمای جو بر اثر گرمایش جهانی، نقاط بحرانی سیاره زمین با کاهش آستانه‌های آنها به مراتب آسیب‌پذیرتر می‌شوند.

او هشدار داد: یک جریان هنوز گرینلند را نسبتا سرد نگه می‌دارد. در نقشه‌های دما، آن منطقه به طور مداوم سردتر به نظر می‌رسد اما اگر شروع به گرم شدن کند، گرمایش گرینلند به سرعت تسریع می‌شود و صفحه یخی می‌تواند فرو بریزد.

اظهارات او پس از انتشار گزارش نقاط عطف جهانی ۲۰۲۵ که توسط موسسه سیستم‌های جهانی دانشگاه اکستر با مشارکت ۱۶۰ محقق در ۲۳ کشور هماهنگ شده بود، مطرح شد. این گزارش بر افزایش خطرات برای صخره‌های مرجانی، صفحه یخی غرب قطب جنوب، گردش معکوس نصف‌النهاری اقیانوس اطلس (AMOC)، یخچال‌های کوهستانی و جنگل‌های بارانی آمازون تأکید می‌کند.

کورناز خاطرنشان کرد که دمای جهانی در حال حاضر حدود ۱.۵ درجه سانتیگراد افزایش یافته است و هشدار داد به محض عبور از این آستانه، صخره‌های مرجانی می‌توانند به طور کامل ناپدید شوند. وی افزود که اگر دمای جهانی به ۳ درجه سانتیگراد برسد، صفحه یخی غرب قطب جنوب می‌تواند فرو بریزد و به طور بالقوه سطح دریاهای جهان را حدود هفت متر افزایش دهد.

کورناز گفت: سیستم AMOC از قبل شروع به تضعیف کرده است.

او با اشاره به اینکه یخچال‌های طبیعی در هیمالیا، آلپ و آند در حال ذوب شدن هستند و جنگل‌های بارانی آمازون می‌توانند با افزایش حدود ۴.۵ درجه سانتیگراد به طور کامل ناپدید شوند، افزود: همه این فرآیندها می‌توانند یکدیگر را تقویت کنند و منجر به رویدادهای نقطه اوج سریع‌تر و شدیدتر از حد انتظار شوند.

او تاکید کرد که فروپاشی این سیستم‌ها عواقب جبران‌ناپذیری خواهد داشت و خاطرنشان کرد: اگر آمازون یا متان محبوس در خاک منجمد را از دست بدهیم، هیچ راهی برای بازگرداندن آنها وجود ندارد.

به گزارش آناتولی‌، کورناز هشدار داد که چنین تحولاتی می‌تواند گردش هوای جهانی را مختل کند، امواج گرما و سرمای شدید را بوجود آورد، باعث کمبود شدید آب و منجر به مهاجرت گسترده شود.

این دانشمند تأکید کرد که جلوگیری از چنین بلایایی مستلزم حذف کامل سوخت‌های فسیلی است. حتی اگر امروز انتشار دی اکسید کربن را به طور کامل متوقف کنیم، باز هم با برخی از این بلایا روبرو خواهیم شد. اما تا زمانی که به سوزاندن زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی ادامه دهیم، آینده‌ای بسیار بدتر را تضمین می‌کنیم.

*