اقدامات نظامی فرانسه در سایه معادلات یمن

یمن خود را به عنوان یک عامل کلیدی در تغییر توازن قدرت منطقه‌ای و بین‌المللی تثبیت کرده و قدرت‌های نظامی بزرگ را مجبور کرده است تا ناوگان‌های هوایی و دریایی و استراتژی‌های دفاعی خود را برای مقابله با تهدیدات جدید ناشی از قابلیت‌های یمن، مورد بازنگری قرار دهند.

به گزارش ایسنا، وبگاه «Army Recognition» که در امور نظامی تخصص دارد، گزارش داد که فرانسه در حال بررسی واگذاری نقشی جدید به جنگنده Mirage 2000D RMV برای مقابله با پهپادها و کاهش فشار بر جنگنده‌های مدرن رافال خود است. این اقدام پس از یک سری عملیات انجام شده توسط یمن در دریای سرخ و مناطق اطراف آن صورت می‌گیرد.

این وبگاه اشاره کرد که این اقدام با هدف «کاهش بار اسکادران‌های رافال و تمدید عمر ناوگان میراژ تا اواسط دهه آینده» انجام می‌شود.

تغییر به سمت اتکا به پهپادها «تغییری استراتژیک در قواعد درگیری» تلقی می‌شود، زیرا «زمان هشدار را کاهش و پیچیدگی سیستم‌های دفاع هوایی قدرت‌های بزرگ را افزایش می‌دهد.»

این چیزی است که تجربه یمن، کشورهای غربی را مجبور به بازنگری در برنامه‌های عملیاتی و تاکتیکی خود کرده است، به‌ویژه ایالات متحده که شکست‌های ویرانگری را از نیروهای مسلح یمن متحمل شده است.

پس از یک سری حملات غافلگیرکننده به ناوهای هواپیمابر آمریکایی، کشتی‌های جنگی و کشتی‌های نظامی آنها در دریاهای سرخ و عرب، واشنگتن به سمت عقب‌نشینی حرکت کرد و شروع به تقویت سیستم‌های هشدار اولیه و توسعه تاکتیک‌های دفاع هوایی برای مقابله با تهدید پهپادهای یمنی کرد. این نشان دهنده توانایی یمن در تغییر شکل توازن نظامی و منطقه‌ای از طریق ابزارهای نوآورانه و مؤثر است.

داده‌ها و تحولات تأیید می‌کنند که «توانایی‌های یمن دیگر صرفا یک تهدید تاکتیکی نیستند، بلکه ابزاری استراتژیک هستند که قدرت‌های بزرگ را مجبور به بازسازی قدرت خود و تطبیق تاکتیک‌های دفاعی خود با واقعیت میدان نبرد مدرن و قوانین آن می‌کند که با عزم یمنی تغییر یافته و نقاط ضعف استراتژیک ناوگان ارتش‌های بزرگ را آشکار کرده است.»

شواهد امروز همچنین ثابت می‌کند که یمن به معیاری برای توسعه استراتژی‌های نظامی مدرن تبدیل شده است. نبردها و پایداری آن ثابت می‌کند که هرگونه محاسبه نظامی بدون در نظر گرفتن معادلات یمن تنها به شکست منجر خواهد شد. توانایی و مقاومت مردم یمن در تحمیل قواعد جدید درگیری، هرگونه مداخله خارجی را خطرناک می‌کند و قدرت‌های بزرگ جهان را به میز مذاکره بازمی‌گرداند تا ابزارهای قدرت و توازن قدرت آینده خود را مجددا ارزیابی و به طور جدی در نظر بگیرند.

*