فلسطینی‌ها با دست خالی پیکر عزیزانشان را جستجو می‌کنند

هزاران فلسطینی از زمان آتش‌بس با وظیفه‌ای دشوار پیش روی خود به شمال غزه بازگشته‌اند: جستجوی عزیزانی که هفته‌ها یا ماه‌ها پیش در حملات هوایی اسرائیل کشته شدند و اجسادشان زیر آوار مدفون است.

به گزارش ایسنا، مردم با استفاده از ابزارهای دستی و دست‌های خالی، کار عظیم تلاش برای یافتن بقایای عزیزانشان را آغاز می‌کنند.

آژانس دفاع مدنی غزه تخمین می‌زند که اجساد حدود ۱۰۰۰۰ نفر زیر آوار و ساختمان‌های فروریخته گیر افتاده‌اند. توقف جنگ به سرویس آمبولانس این فرصت را داده است که سرانجام جستجوی شهدا را آغاز کند و به خانواده‌های آنها فرصتی برای پایان دادن به این وضعیت بدهد.

با توجه به حدود ۶۰ میلیون تن آوار در سراسر این سرزمین، وظیفه پیش روی امدادگران بسیار عظیم است. اکثر جاده‌ها توسط آوار تخریب یا مسدود شده‌اند. کارکنان دفاع مدنی با کمبود تجهیزات سنگین مواجه هستند و باید از کلنگ و پتک برای عبور از ساختمان‌های فروریخته استفاده کنند. گروه‌های نجات باید به آرامی حرکت کنند. آوار همچنین پر از بمب‌ها و مهمات منفجر نشده است.

خالد الایوبی، ۶۴ ساله، رئیس دفاع مدنی شمال غزه، گفت: «در ابتدا، ما بر جمع‌آوری اجساد افتاده در خیابان‌ها تمرکز می‌کنیم تا بقایای آنها را حفظ کنیم، به خصوص با حضور سگ‌های ولگرد که به اجساد حمله کرده‌اند.»

سایر امدادگران مجبورند با دست خالی آوار را کنار بزنند. تاکنون، آنها تنها بخشی از ۱۰ هزار مفقود را پیدا کرده‌اند و هنوز جستجو در میان ویرانه‌های ساختمان‌های چند طبقه را آغاز نکرده‌اند.

دکتر محمد المغیر، ۳۸ ساله، مدیر پشتیبانی بشردوستانه و همکاری بین‌المللی در آژانس دفاع مدنی غزه، گفت اگر اسرائیل اجازه ورود تجهیزات سنگین را در روزهای آینده بدهد، تمام اجساد باید ظرف شش ماه تا یک سال پیدا شوند. بسیاری از ساکنان شمال غزه نمی‌توانند این مدت طولانی را صبر کنند. آنها شروع به بازگشت به خانه‌های ویران شده خود کرده‌اند تا به تنهایی به جستجوی عزیزان خود بپردازند.

روز یکشنبه، دو روز پس از اعلام آتش‌بس، خضر برای جستجوی ویرانه‌های خانه والدینش بازگشت. او تمام روز را صرف جستجوی بتن‌های خرد شده و فلزات پیچ خورده برای یافتن هرگونه نشانه‌ای از آنها کرد. تنها چیزی که توانست پیدا کند، تکه‌هایی از جمجمه و قسمت‌هایی از دست آنها بود. خضر، ۴۰ ساله، اهل جبالیا در شمال غزه، گفت: «پدرم، یک راننده آمبولانس بازنشسته، به خاطر اراده قوی و صبرش شناخته می‌شد. او ترس را نمی‌شناخت و همیشه خوش‌بین بود.» خضر بقایای والدینش را به گورستان برد، اما متوجه شد که آنجا نیز ویران شده است. تصمیم گرفت آنها را در کنار معدود گورهایی که هنوز سالم بودند، دفن کند.

*