افزایش سن ورود به دانشگاه فرهنگیان

آموزش و پرورش بر اساس اساسنامه مراکز تربیت معلم مصوب سال ۱۳۶۲ داشتن حداقل ۱۷ و حداکثر ۲۲ سال سن را شرط ورود به مراکز تربیت معلم تعیین کرده بود که براساس شکایت سال ۱۴۰۲ دیوان عدالت اداری تعیین محدوده سنی ابطال و با ورود شورای عالی انقلاب فرهنگی به مسئله طی در سال ۱۴۰۲، حداکثر سن ورود به دانشگاه فرهنگیان و دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی با درخواست وزارت آموزش و پرورش ۲۴ سال تعیین شد. حال در پی درخواست چند ماه پیش وزیر آموزش و پرورش مبنی بر افزایش دوباره سقف سنی، جلسه معین شورای عالی انقلاب فرهنگی چند روز پیش به طرح موضوع پرداخت که در انتظار مهلت دوهفته‌ای برای تصمیم گیری در این خصوص است.

به گزارش ایسنا، هفته گذشته بود که توییت مشاور وزیر آموزش و پرورش مبنی بر «خبرهای خوب افزایش سقف سنی ورود به دانشگاه فرهنگیان» مانند توپ ترکید و از همان لحظه جبهه‌های موافق و مخالف این طرح نظراتشان را بیان کردند. از یک سو مسئولان نظام آموزشی که بدنبال راهی برای جبران کمبود نیروی انسانی هستند با این طرح موافق و از سوی دیگر کارشناسانی که عواقب اتخاذ چنین سیاستهایی‌ را بر آینده تعلیم و تربیت کشور جبران ناپذیر می‌دانند، مخالفت خود را دوباره تکرار کردند حتی کارشناسان مرکز پژوهش‌های مجلس نیز که با ارائه ۸ دلیل کارشناسی، دلایل مخالفت با این طرح را اعلام کرد.

وزیر آموزش و پرورش نیز که پیشتر در نامه‌ای به شورای عالی انقلاب فرهنگی خواستار این امر شده و موافق بود، در حاشیه آخرین جلسه هیئت دولت، توپ را به زمین شورای عالی انقلاب فرهنگی انداخت و گفت: این امر در اختیار شورای عالی انقلاب فرهنگی است. هر وقت نهایی شود، خود شورا طبیعتا اعلام خواهد کرد. هر مصوبه‌ای در شورای عالی انقلاب فرهنگی تا زمانی که به تایید رئیس جمهور نرسیده، نه قابلیت ابلاغ دارد و نه تمام شده است. این موضوع نیز هنوز معلوم نیست.

اما سید محمد بطحایی وزیر سابق آموزش و پرورش در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص مزایا و آثار منفی این طرح گفت: به دلیل فشار و مشکلاتی که وجود دارد چاره‌ای جز افزایش سن ورود به دانشگاه‌های تربیت معلم وجود ندارد.

وی با بیان اینکه این افزایش سن مزایایی دارد از جمله قدرت انتخاب را بالا می‌برد افزود: بدین ترتیب متقاضیان بیشتری می‌توانند در آزمون شرکت کنند اما در دراز مدت آثار و تبعات منفی خواهد داشت؛ اگر کف سنی را ۳۰ سال گذاشته و شخصی ۳۵ سال کار کند، در ۶۵ سالگی همچنان باید مشغول به کار معلمی باشد حال آنکه اقتضای کار آموزش و پرورش اینطور است که افراد با سنین پایین‌تر که فاصله سنی کمتر با دانش‌آموز دارند و صبورترند، باید با دانش‌آموزان ارتباط داشته باشند.

بطحایی با بیان اینکه در دانشسرای تربیت معلم، بچه‌ها از ۱۴ سالگی وارد دانشسرا می‌شدند، ۴ سال درس می‌خواندند و بعد شغل معلمی را آغاز می‌کردند عنوان کرد: در حقیقت شروع خدمت به گونه‌ای بود که از ۱۴ یا ۱۵ سالگی انجام می‌شد. به نظر می‌آید این طرح اگر در کوتاه مدت به کار گرفته شود تا مشکل کاهش یابد، ایرادی ندارد ولی به نظر من در بلند مدت اصلا راهکار مناسبی نیست.

وی با بیان اینکه معلم اگر با ۳۰ سال سن وارد دانشگاه شود و چهار سال حداقل درس بخواند، روز اول کارش را با سن ۳۴ یا ۳۵ سالگی آغاز می‌کند حال آنکه این سن برای شروع کار در آموزش و پرورش بالاست اظهار کرد: از این جهت به نظر من در بلند مدت باید مجددا این تصمیم اصلاح شود.

*