چوپانی مدرن در خیابان‌های تهران!

در فضای شهری امروز، سگ تنها حیوان خانگی نیست، بلکه به بخشی از سبک زندگی و نماد اجتماعی بدل شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر؛ روزنامه هفت صبح نوشت: ایرانیان با نهادهای فرهنگی و اقتصادی جهانی در تبادل و کنش هستند و طبعاً در حوزه سبک زندگی، مد و فشن نیز از جریان جهانی تأثیر می‌گیرند. به همین دلیل سبک زندگی ایرانیان در زیست شهری، پیوندهای عمیقی با زندگی مدرن برقرار کرده است. یکی از نمودهای عینی این تبادل فرهنگی، نحوه استفاده از سگ‌ها در زندگی شهری است. حضور سگ در خانه ایرانی‌ها با گذشته فاصله بسیاری دارد. تا چند دهه قبل، سگ‌ها در حاشیه شهرها، روستاها و در میان عشایر نگهداری می‌شدند و بیشتر نقشی حفاظتی و کارکردی داشتند. اما امروز در خیابان‌های تهران و دیگر شهرهای بزرگ، حضور سگ‌هایی از نژادهای مختلف، به ویژه نژادهای خارجی، به پدیده‌ای روزمره تبدیل شده است.

پیامدهای اجتماعی و روانی

در فضای شهری امروز، سگ تنها حیوان خانگی نیست، بلکه به بخشی از سبک زندگی و نماد اجتماعی بدل شده است. حضور سگ‌های نژاددار در خیابان، پارک‌ها و فضاهای عمومی، نشان‌دهنده نوعی تفاخر اجتماعی است. برخی خانواده‌ها هزینه‌های زیادی را صرف خرید، نگهداری و حتی پوشاک و لوازم جانبی برای سگ‌های خود می‌کنند.

تقلید و بحران هویت؛ نگاهی جامعه‌شناختی

خرید و نمایش کالاها و رفتارها برای نمایش جایگاه اجتماعی، موضوعی است که جامعه‌شناسان آن را «مصرف تظاهری» می‌نامند. در این میان، سگ نیز همانند کفش و کیف گران‌قیمت، به ابزاری برای نمایش هویت اجتماعی بدل می‌شود. دلالت‌های فرهنگی این پدیده، نشانگر بحران هویت در جامعه‌ای است که در حال گذار به سمت مدرنیته است، اما هنوز ارزش‌های سنتی در آن حضور پررنگی دارند.

چرخش فرهنگی در قرن اخیر

آیا حضور سگ در محافل و خیابان‌ها، از تغییرات فرهنگی و زیست اجتماعی در ایران خبر نمی‌دهد؟ این تغییرات، نشانه‌ای از دگردیسی سبک زندگی و فاصله گرفتن از سنت‌های گذشته است. حالا سگ از نقش محافظتی و کارکردی به موجودی زینتی و عاطفی بدل شده که باید در خیابان‌ها به نمایش گذاشته شود.

در این میان، تناقض‌ها نیز آشکار می‌شود: از یک سو همچنان برخی نگاه‌ها به سگ منفی است و از سوی دیگر، سگ‌گردانی به بخشی از زندگی روزمره طبقه متوسط و بالای شهر بدل شده است. به این ترتیب، شهر تهران امروز شاهد نوعی چوپانی مدرن است؛ چوپانی که دیگر نه در دشت و چراگاه، بلکه در خیابان‌های شهری نمود پیدا کرده است.

*