بازگشت نگارگر به دیار جاودان

نگاره‌های استاد، نه چارچوب می‌شناسند و نه مرز؛ همان‌گونه که او خود در هیچ بندِ زمان و جای نمی‌گنجید.

به گزارش ایسنا، عبدالرضا خزایی در یادداشتی کوتاه در واکنش به درگذشت هنرمند مطرح نگارگری نوشت:

در آسمان هنر ایران، چراغی فرو خفت، لیک پرتو آن بر دفتر تاریخ جاویدان ماند. استاد محمود فرشچیان، تنها نگارگر یک روزگار نبود؛ او سخنگوی رنگ‌ها و رازپرداز روان ایرانی بود. قلم‌موی او بر بوم، چون نی در نسیم، داستان می‌سرود: از تازش اسبان عاشورا تا غم‌نامه نگاه یوسف، از پیچ‌وتاب سرو سبز تا پرگشودن فرشتگان سپید.

امروز، دستان افسونگرش بر خاک آرام گرفت، ولی ردّ جنبش آن قلم‌مو، هنوز در چین‌وچروک نقش‌ها و رنگ‌ها می‌تپد. نگاره‌های استاد، نه چارچوب می‌شناسند و نه مرز؛ همان‌گونه که او خود در هیچ بندِ زمان و جای نمی‌گنجید.

ایران، امروز یکی از فرزندان دلبندش را به خاک می‌سپارد، اما هر که چشم در تابلوهایش بدوزد، گویی بار دیگر با او دیدار می‌کند؛ آن‌جا که رنگ از زمین می‌گریزد و به آسمان پر می‌کشد.روانش در بهشتِ نقش و رنگ آرام باد.

*