کمک‌ هوایی یا مهندسی گرسنگی؟

طرح ارسال کمک هوایی، در نگاه نخست شاید رویکردی انسانی به نظر برسد، اما تجربه مشابه آمریکایی در احداث اسکله شناور و پرتاب کمک‌ها به سواحل غزه، نشان داد که این اقدام بیشتر به یک نمایش سیاسی شبیه است تا راهکاری انسانی.

به گزارش ایسنا، نورنیوز در گزارشی نوشت: غربی‌هایی که طی ۲۱ ماه گذشته شریک مستقیم جنایات رژیم صهیونیستی بوده‌اند، اکنون با ژست‌های بشردوستانه در تلاش‌اند تا نقش خود را بازسازی کنند. فرانسه، انگلیس و آلمان که همواره تأمین‌کننده سلاح، حامی دیپلماتیک و تطهیرگر رسانه‌ای جنایات علیه فلسطینی‌ها بوده‌اند، اکنون از ارسال کمک هوایی و تخلیه کودکان مجروح سخن می‌گویند؛ در حالی که هیچ نشانه‌ای از گسست این پیوند عمیق میان آنان و تل‌آویو دیده نمی‌شود. حتی استقبال صهیونیست‌ها از این طرح و هماهنگی عملیاتی با رژیم اشغالگر، نشان‌دهنده آن است که چنین پروژه‌هایی بیشتر برای رفع فشار افکار عمومی غرب طراحی شده تا کاستن از رنج مردم غزه.

تجربه آمریکایی و نتایج فاجعه‌بار

طرح ارسال کمک هوایی، در نگاه نخست شاید رویکردی انسانی به نظر برسد، اما تجربه مشابه آمریکایی در احداث اسکله شناور و پرتاب کمک‌ها به سواحل غزه، نشان داد که این اقدام بیشتر به یک نمایش سیاسی شبیه است تا راهکاری انسانی. بسیاری از بسته‌های پرتابی به جای مردم، به‌دست صهیونیست‌ها رسید و برخی دیگر موجب جراحت و مرگ مردم گرسنه شد. دیده‌بان حقوق بشر اروپا و رئیس آنروا نیز هشدار داده‌اند که این بسته‌ها نه تنها کمکی نمی‌کنند، بلکه تهدیدی برای جان فلسطینی‌ها هستند و ابزار جدیدی برای تحقیر ملت فلسطین محسوب می‌شوند. در حقیقت این کمک‌های هوایی نه تضمینی برای رسیدن به هدف دارند و نه استانداردهای انسانی و بهداشتی را رعایت می‌کنند.

نسل‌کشی زیر سایه بسته‌های امدادی

مهم‌ترین قربانیان قحطی تحمیلی در غزه، کودکان، نوزادان و زنان باردار هستند. آنها نیازمند مراقبت‌های درمانی، شیرخشک و تغذیه تخصصی هستند که هیچ‌کدام در قالب کمک‌های پرتابی قابل تأمین نیست. ارسال بسته‌های سنگین و نامتوازن از طریق هوا، با احتمال بالای برخورد مرگبار و فساد غذایی، خود شکل دیگری از نسل‌کشی بی‌صدا علیه آینده غزه است. کمک‌های فاسد و تاریخ‌گذشته پیشین نیز نشان می‌دهد که بدون نظارت نهادهای بهداشتی مستقل، این کمک‌ها می‌توانند به ابزار مرگ جمعی تبدیل شوند. در واقع، کمک هوایی نه‌تنها راه‌حل نیست، بلکه پوششی برای ادامه محاصره و کشتار در لباسی نو است.

پایان نمایش، آغاز راهکار

ادعای غرب درباره آتش‌بس موقت یا بازگشایی‌های نمادین در حالی مطرح می‌شود که همزمان شاهد حمله به کشتی امدادی «حنظله» هستیم. این حمله که با سکوت کامل کشورهای غربی همراه بود، چهره واقعی صهیونیست‌ها و هم‌پیمانان‌شان را آشکار کرد. تجربه مذاکرات اخیر و ادعاهای آمریکا و متحدانش نیز ثابت کرد که آنها نه‌تنها به‌دنبال حل بحران نیستند، بلکه در پی خرید زمان برای ادامه جنایت هستند. راه‌حل واقعی، بازگشایی دائمی گذرگاه‌ها، ورود آزاد کمک‌های زمینی، توقف بمباران و مجازات رژیم صهیونیستی است. همزمان، کشورهای اسلامی باید با استفاده از ابزارهایی چون انرژی، فشار حداکثری علیه اشغالگران را فعال کنند و در کنار مردم و مقاومت بایستند.

*