چاپلوسی، پایه دیپلماسی در دوران ترامپ

بسیاری از رهبران جهان رگ خواب ترامپ را به دست آورده‌اند: ستایش فراوان از رئیس جمهور آمریکا بهترین راه برای مدیریت اوست - حتی اگر معلوم نباشد که این گپ و گفت منجر به مزایای ملموس برای آنها می‌شود یا خیر.

به گزارش ایسنا، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی نامه‌ای به رئیس جمهور ترامپ تحویل داد و او را نامزد جایزه صلح نوبل کرد. اما مشخص نیست که آیا نواختن غرور رئیس جمهور اثرات طولانی مدتی دارد یا خیر.

نیویورک تایمز نوشته است: این چاپلوسی به همان اندازه که آشکار بود، ظاهراً مؤثر هم بود. نتانیاهو در حالی که دوربین‌های خبری برای ثبت این لحظه در حرکت بودند، گفت: «می‌خواهم نامه‌ای را که برای کمیته جایزه نوبل فرستادم، به شما تقدیم کنم. این نامه شما را نامزد جایزه صلح می‌کند. کاملاً شایسته آن هستید و باید آن را دریافت کنید.» ترامپ این حرکت نخست وزیر را «بسیار معنادار» اعلام کرد، اگرچه مدت‌هاست می‌گوید که معتقد است کمیته نوبل هرگز این جایزه را به او نخواهد داد.

تلاش برای جلب توجه، آخرین مدرکی است که نشان می‌دهد بسیاری از رهبران جهان رگ خواب ترامپ را در دست گرفته‌اند. ستایش فراوان از رئیس جمهور آمریکا بهترین راه برای مدیریت اوست - حتی اگر کاملاً مشخص نباشد که این گپ و گفت منجر به مزایای ملموس برای آنها می‌شود.

مارک کارنی، نخست وزیر کانادا، پس از آنکه یک بار ترامپ را «قلدر» خطاب کرد، ماه گذشته از «رهبری شخص ترامپ بر ایالات متحده» تمجید کرد. مارک روته، دبیرکل ناتو، در پیامی خصوصی به ترامپ نوشت: «اقدام قاطع شما در ایران، واقعاً خارق‌العاده بود.» ترامپ روز بعد این موضوع را علنی کرد.

چاپلوسی، پایه دیپلماسی در دوران ترامپ
حتی ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، که در ماه فوریه شاهد دعوا و جنجال‌های لفظی در دفتر بیضی شکل کاخ سفید بود، برای ترمیم روابط تیره خود با رهبر آمریکا تلاش کرده است. به گفته هر دو طرف، دیدار این دو نفر در واتیکان در ماه آوریل بسیار روان‌تر و بدون هیچ درگیری پیش رفت. ترامپ روزهای گذشته موافقت کرد که ارسال برخی سلاح‌ها به اوکراین را که فقط یک هفته پیش متوقف شده بود، از سر بگیرد. این تغییر موضع در بحبوحه بهبود روابط با زلنسکی و پس از تماس تلفنی با پوتین که ترامپ آن را ناامیدکننده خواند، رخ داد.

سم ادواردز، دانشیار تاریخ سیاسی مدرن در دانشگاه لافبورو در بریتانیا، می‌گوید: «این عمل می‌کند. شما با هدایا می‌آیید، نوعی ادای احترام می‌کنید تا احترام واقعی و حمایت و لطف رئیس را به دست می‌آورید!»

او معتقد است: ترامپ بازی دیپلماسی جهانی را تغییر شکل داده، ما اغلب دیپلماسی را به عنوان یک تلاش بزرگ و گسترده در نظر گرفته‌ایم. این در مورد ارتباط نهادها با یکدیگر است. در این مورد، آنها دارند نقش بازی می‌کنند.

و با این حال، تحلیلگران سیاسی، دیپلمات‌ها و دیگرانی که تعاملات بین‌المللی را دنبال می‌کنند، می‌گویند که «نقش بازی کردن» با ابراز تحسین‌های عمومی، همیشه جواب نمی‌دهد، به خصوص با کسی مثل ترامپ که تصمیم‌گیری‌هایش اغلب بی‌ثبات است.

نتانیاهو روز دوشنبه مدعی شد که ترامپ «در حال ایجاد صلح در یک کشور، در یک منطقه پس از منطقه دیگر است» اما دست گذاشتن روی غرور رئیس‌جمهور به پایان جنگ غزه منجر نشد، جنگی که حتی در بحبوحه از سرگیری مذاکرات آتش‌بس نیز ادامه دارد.

در اروپا، جنگ در اوکراین بدون هیچ نشانه‌ای از صلحی که ترامپ زمانی قول داده بود تنها ۲۴ ساعت طول می‌کشد تا آن را اجرا کند، ادامه دارد. برخی از تعرفه‌ها بر صادرات بریتانیا به آمریکا حتی پس از آنکه کر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، با ارائه دعوتنامه سلطنتی، تا حدودی با ترامپ به توافق رسید، همچنان پابرجاست.

چاپلوسی، پایه دیپلماسی در دوران ترامپ
یولاندا اسپایز، دیپلمات سابق آفریقای جنوبی و مدیر برنامه مطالعات دیپلماتیک دانشگاه آکسفورد، گفت که چاپلوسی مدت‌هاست که در هنر دیپلماسی گنجانده شده است. پهن کردن فرش قرمز برای رئیس دولت قرن‌هاست که بخشی از تشریفات و رسومات شده است.

اما او گفت که شخصی‌ترین تعاملات بین رهبران قبلاً به صورت خصوصی اتفاق می‌افتاد، نه جلوی دوربین‌ها. او گفت: «یکی از افکار اصلی حرفه دیپلماسی، انجام تمام کارهای سخت در پشت صحنه است، جایی که هیچ کس تماشا نمی‌کند. اکنون، باید واقعاً مراقب باشید، زیرا هر چیزی که برای او ارسال می‌کنید، عمومی خواهد شد. این به معنای گامی جدید در بازی چاپلوسی است.»

اسپایز افزود: زلنسکی ممکن است بیش از اکثر رهبران جهان به چاپلوسی نیاز داشته باشد. پس از جلسه‌ تحقیرآمیزش در دفتر بیضی شکل در اوایل امسال، او نحوه تعامل خود با ترامپ را به طرز چشمگیری تغییر داده است. او از این نوع سناریوها که در نهایت با دونالد ترامپ بحث کند، اجتناب کرده و هر بیانیه‌ای را با این مقدمه که چقدر از آمریکا سپاسگزار است، آغاز می‌کند. در آنجا، درسی آموخته شد.»

در مورد نتانیاهو، توسل به تمایل ترامپ برای دریافت جایزه صلح نوبل منحصر به فرد نبود. دولت پاکستان در ماه ژوئن رسماً ترامپ را نامزد کرد و به «مداخله قاطع دیپلماتیک» رئیس جمهور در جریان خشونت بین هند و پاکستان اشاره کرد. ترامپ بارها، چه در ملاء عام و چه در خلوت، شکایت کرده است که هنوز جایزه صلح را دریافت نکرده، یک بار در رسانه‌های اجتماعی نوشت: «هر کاری هم بکنم، جایزه صلح نوبل را دریافت نخواهم کرد.» و مشخص نیست که نامزدی نتانیاهو - که توسط دادگاه بین‌المللی کیفری به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت در نوار غزه متهم است - به پرونده ترامپ کمکی کند.

مدیا بنجامین، بنیانگذار گروه «کد پینک»، یک گروه فعال ضد جنگ، نوشت: «نمی‌دانم بخندم یا گریه کنم. سورئال!»

*