خالده ضیاء به بنگلادش برگشت

نخست وزیر سابق بیمار بنگلادش امروز (سه‌شنبه) بعد از طی چهار ماه دوره درمان از لندن به کشورش بازگشت تا فشارها بر رهبران موقت این کشور برای برگزاری انتخابات افزایش یابد.

به گزارش ایسنا، بنگلادش از زمانی که «شیخ حسینه»، نخست وزیر سابق، تحت تاثیر اعتراضات دانشجویی گسترده علیه وی در ماه اوت گذشته سرنگون شد، تحت اداره دولتی رهبری شده توسط «محمد یونس»، سرپرست موقت این دولت قرار داشته است.

اعتراضات دانشجویان در بنگلادش بعد از آن بالا گرفت که مقام‌های این کشور قانونی برای اختصاص سهمیه مشاغل دولتی برای اعضای خانواده‌های کهنه‌سربازان جنگ استقلال سال ۱۹۷۱ این کشور از پاکستان را به اجرا در آوردند. طبق این قانونی که معترضان آن را تبعیض‌آمیز دانسته و خواستار لغو آن شدند، ۳۰ درصد از مشاغل دولتی به خانواده‌های این کهنه‌سربازان اختصاص می‌یافت.

این تظاهرات ابتدا به صورت آرام و صلح‌آمیز برگزار شد اما در ادامه درگیری‌ها بین دانشجویان معترض دانشگاه داکا با نیروهای پلیس و حامیان حزب حاکم بنگلادش موسوم به حزب «عوامی لیگ» در ۱۵ ژوئیه بالا گرفت و چندین کشته و مجروح بر جای گذاشت.

این اعتراضات، سرانجام، منجر به استعفای «شیخ حسینه» نخست‌وزیر سابق و خروج او از کشور شد.

پس از این رویدادها در بنگلادش دولت موقت تشکیل شده و «محمد یونس» اقتصاددان برنده جایزه صلح نوبل به عنوان رئیس دولت موقت سوگند یاد کرده است.

«خالده ضیا»، نخست وزیر اسبق بنگلادش که امروز از لندن بازگشت رقیب سیاسی اصلی برای شیخ حسینه بوده و حزب ضیا مشهور به «حزب ملی‌گرای بنگلادش» دولت محمد یونس را تحت فشار قرار داده تا انتخاباتی سراسری را در ماه دسامبر برگزار کرده تا کشور به حاکمیت دموکراتیک برگردد.

در زمان نخست وزیری شیخ حسینه، بسیاری از احزاب سیاسی اپوزیسیون از جمله حزب ملی گرای خالده ضیا یا انتخابات را تحریم می‌کردند یا مقام‌های حاکم را به تقلب در انتخابات متهم می‌کردند. بسیاری از این مخالفان سرنگون شدن شیخ حسینه را فرصتی برای بازگشت به انتخابات دموکراتیک تلقی کردند اما در ماه‌های اخیر سوءظن و بی اطمینانی اپوزیسیون به تعهد دولت موقت جدید به برگزاری انتخابات تشدید شده است. دولت موقت فعلی بنگلادش تاکید کرده انتخابات بعدی در این کشور یا در ماه دسامبر آینده یا تا ماه ژوئن سال آینده میلادی برگزار خواهد شد و برگزاری آن وابسته به اصلاحاتی که در بخشهای مختلف اعمال می‌شوند خواهد بود.

«طارق رحمان»، پسر بزرگ خالده ضیا از محل تبعید در لندن حزب را به عنوان رئیس موقت آن رهبری کرد.

به نوشته آسوشیتدپرس، خالده ضیا بعد از به زمین نشستن هواپیمایش در صبح سه‌شنبه در فرودگاه اصلی شهر داکا، مورد استقبال از سوی رهبران ارشد حزبش در این فرودگاه قرار گرفت. او در حالی که روی یک ویلچر نشسته بود لبخند زده و چند بار دست راستش را در پاسخ به استقبال‌ها بالا برد.

جمعیتی از حامیان وی در برابر فرودگاه بین‌المللی «حضرت شاه جلال» در شهر داکا در ضمن تدابیر امنیتی شدیدی تجمع کرده تا از بازگشت خالده ضیا استقبال کنند.

بسیاری از این حامیان پرچم‌های بنگلادش و حزب ملی‌گرا را به دست داشتند و در طول یک جاده ۹ کیلومتری که به خانه او در محله اعیان نشین گلشن در شهر داکا منتهی می‌شد حضور پیدا کردند.

به نوشته آسوشیتدپرس،‌خالده ضیا به همراه ۲ عروسش از طریق یک آمبولانس هوایی ویژه که شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، امیر قطر هماهنگ کرده بود وارد داکا شد. امیر قطر پیشتر انتقال او به شهر لندن را در ماه ژانویه سازماندهی کرده بود. خالده ضیا از آن زمان تا کنون درگیر مشکلات جدی مختلف جسمی شده و در هیچ تجمع عمومی حضور پیدا نکرده بود.

حضور فیزیکی خالده ضیا در بنگلادش دارای ارزش نمادین بالایی برای حزبش در حالی که حسینه در تبعید در هند به سر می‌برد، است.

«میرزا فخرالاسلام علمگیر»، دبیر کل حزب ملی گرای بنگلادش پیش از ورود خالده ضیا در روز سه‌شنبه گفت: «ما معتقدیم بازگشت خالده ضیا باعث تسهیل مسیر انتقال قدرت دموکراتیک می‌شود.»

خالده ضیا و شیخ حسینه از سال ۱۹۹۱ به این سو به طور متناوب نخست وزیری بنگلادش را به دست گرفته‌اند.

خالده ضیا سه بار نخست وزیر بنگلادش شده که شامل ۲ دور پنج ساله کامل و یک دوره چند ماهه است.

خالده ضیا در طول ۱۵ سال حضور شیخ حسینه در قدرت، در ارتباط با ۲ پرونده فساد محاکمه شده و برای اجرای حکم حبسی ۱۷ ساله به زندان افتاد. حزب خالده ضیا گفته بود که اتهامات مطرح شده علیه وی دارای انگیزه سیاسی هستند اما دولت شیخ حسینه این استدلال را مردود می‌دانست. خالده ضیا اما مدتی بعد از شروع دوره حبش به صورت مشروط با این شرط که کشور را ترک نکند از زندان آزاد شد.

خالده ضیا همسر «ضیاءالرحمان» فقید، فرمانده سابق ارتش است که بعدا رئیس جمهور بنگلادش شد. ضیاءالرحمان در سال ۱۹۸۱ ترور شد. شیخ حسینه نیز دختر «شیخ مجیب الرحمان» است؛ چهره‌ای که جنگ استقلال بنگلادش از پاکستان را در سال ۱۹۷۱ رهبری کرد.

*