گنجی که از میدان نبرد باقی مانده بود

لوکاس ایستلسکی از انجمن گروه جستجوی Szczecin گفته است: این یافته برای هر گنج‌یابی مثل رویایی است که به واقعیت تبدیل شده. این‌ها نه تنها یک گنج مادی، بلکه یک کشف بزرگ هستند.
اخیراً گروهی از جستجوگران گنج، گنجینه‌ای از سکه‌های طلای آمریکایی و روسی را در جنگلی در لهستان کشف کردند.
این افراد در حال بررسی برای یافتن بقایایی از جنگ جهانی دوم، به ویژه آثار نبرد Szczec بین ارتش سرخ شوروی و وِرماخت (نیروهای مسلح یکپارچه آلمان) بودند که چیزی بسیار شگفت‌انگیزتر از انتظاراتشان پیدا کردند.
به گزارش فرادید، آن‌ها ۷۰ سکه پیدا کردند که درون یک قوطی فلزی به شدت پوسیده در عمق تقریبی ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متری دفن شده بود. ارزش کل آن‌ها ۱۰۰ هزار زلوته (واحد اصلی پول لهستان) تخمین زده شده که بر اساس نرخ تبدیل فعلی، بیش از ۲۴۰۰۰ دلار آمریکا است.
با مطالعه اولیه روی سکه‌ها، یک سکه طلای بیست دلاری «سر آزادی» شناسایی شده که توسط حکاک ارشد ضرابخانه ایالات متحده، جیمز بی. لانگِکِر طراحی شده است. این سکه منقوش به شعار «به خدا اتکّا داریم» از نوع سوم است که بین سال‌های ۱۸۷۷ تا ۱۹۰۷ در گردش بوده است.
همچنین سکه‌های طلای ده دلاری عقاب سر هندی متعلق به سال ۱۹۱۲ نیز شناسایی شده که طراح آن‌ها آگوستوس سنت-گادنز بوده و بین سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۳۳ در گردش بوده است.
لوکاس ایستلسکی از انجمن گروه جستجوی Szczecin گفته است: «این یافته برای هر گنج‌یابی مثل رویایی است که به واقعیت تبدیل شده. این‌ها نه تنها یک گنج مادی، بلکه یک کشف بزرگ هستند.»
سکه‌های طلا مربوط به فعالیت جنگ جهانی دوم
ایستلسکی خاطرنشان کرد که این سکه‌ها احتمالاً به فعالیت‌های جنگی مربوط بودند و برای ایمن نگه داشتن مدفون شدند، اما منشأ دقیق آن‌ها هنوز معلوم نیست.
پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، ورماخت، استتین را به یک مقر فرماندهی تبدیل کرد که واحدهای نظامی را در تمام مِکلِنبورگ و پامِرانیا کنترل می‌کرد. آن زمان، کمتر از ۱٪ ساکنان شهر لهستانی بودند که توسط رژیم نازی در حال ظهور به حاشیه رانده شده و قربانی آزار و اذیت شده بودند.
سال ۱۹۴۴، حملات هوایی متفقین و نبردهای شدید میان ورماخت و نیروهای شوروی، منجر به ویرانی ۶۵ درصد ساختارهای استتین، از جمله تخریب کلی مرکز شهر، بندر دریایی و صنایع محلی شد.
این شهر در نهایت در سال ۱۹۴۵ توسط نیروهای شوروی تسخیر شد و در نتیجه بیشتر ساکنان باقی‌مانده، مجبور به ترک خانه‌هایشان شدند.

*