چرا مردم امروز از نان و روغن نمی‌گذرند؟

روزنامه شرق طی یادداشتی به سخنان یکی از امامان جمعه درباره گرانی و شرایط سخت اقتصادی مردم پرداخت و آن را بررسی کرد.

این روزنامه نوشت:

* یک سخنران در مجلسی از ملت ایران گلایه کرده که این مردم زمانی تمام داشته‌های‌شان را ایثار می‌کردند و حتی از فرزندان‌شان هم می‌گذشتند، اما حالا از نان و روغن هم نمی‌گذرند.

* بله، این‌چنین بود برادر، آن زمانی که این مردم از عزیزترین دارایی‌های‌شان می‌گذشتند، ایران جامعه‌ای یک‌رنگ و یک‌دل و دارای امید بود، جامعه‌ای نه بی‌طبقه اما با طبقات اجتماعی نزدیک به هم و بدون تفاوت طبقاتی وحشتناک.

* حالا از تفاوت طبقاتی ایران می‌توان بی‌نهایت گزارش‌ برای رسانه‌ها تهیه کرد، می‌توان از شهرک‌مانندهایی که در دل کلان‌شهرها برای ساکنان «خاص» شکل گرفته‌اند، از فروشگاه‌هایی مخصوص خواص و از سبک زندگی‌هایی که سایر ساکنان این شهرها حتی در خواب‌ هم نمی‌توانند آن را تصور کنند، گفت.

* آن روزها که مردم از همه چیزهای‌شان می‌گذشتند «همه» بودند، اما حالا هیچ‌کس احساس نمی‌کند این «همه» وجود خارجی داشته باشد، همه یک جامعه می‌توانند با هم یک‌دل و یک‌رنگ باشند و برای «هم» ایثار و ازخودگذشتگی کنند، اما وقتی همه وجود نداشته باشد و بحث اقلیت و اکثریت مطرح باشد، توقع‌داشتن از اکثریت برای ایثارگری و حتی تحمل مثل این است که از اقلیت بخواهی از ثروت و قدرتش بگذرد، آیا آن اقلیتی‌ها این کار را خواهند کرد؟

*